Je kunt de ander niet gelukkig maken, je kunt de ander niet redden. Je kunt alleen jezelf redden. Hij kan alleen zichzelf redden. Zij kan alleen zichzelf redden.
Je lief, je moeder, je vader, je broer, je zus, je zwager, je schoonzus, ander familielid, je kind, je vriend, je ex, je buurman, de voorbijganger of de onbekende langs de kant van de weg.
Ze zijn van zichzelf. Ze mogen hun eigen lessen pakken, hun proces.
Geef liefde door ruimte te geven, geef ruimte door liefde te geven.
Liefde is niets voor de ander oplossen, niets weghalen en niets toedekken
De ander wil zichzelf leren liefhebben, dat is de kans op aarde. Door iets voor de ander te doen, haal je iets weg.
Doe niets, zit op je handen en heb lief, geef ruimte.
En natuurlijk help je de invalide zitten, het kind veilig over te steken, de zieke te verzorgen. De eenzame op te zoeken en verder laat je het.
Door niets te doen ,kan het kind transformeren in de volwassene, de rups in de vlinder.
Door het daar te laten, spreek je je vertrouwen uit dat de ander het kan of minstens kan leren, groeien en ontwikkelen….
Kijk met zachte ogen en als de ander je iets vraagt, voel je of het klopt en kan je er altijd zijn om dat te doen waar de ander niet bij kan.
Streel de rug, haal het vuiltje uit het oog, wees de schoot, de schouder, haal een boodschap voor de oude man of vrouw, maar wacht ermee zodat je de ander helpt zelf hulp te vragen.
Zo geef je ieder haar zelfrespect weer terug, het vertrouwen dat we het allemaal zelf kunnen en niet meer klein en hulpeloos zijn. En daar waar ze het niet kunnen, geef je ze de kans hulp te vragen om zo liefde te tonen aan zichzelf en te weten dat ze om van te houden zijn.
Kortom; Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen gezondheid, geluk oftewel zijn eigen leven. je kunt alleen jezelf redden en jezelf gelukkig maken. Wanneer je dit niet gewend bent, kan het wat egoïstisch in de oren klinken, maar dat is het niet, dit heet zelfliefde.